பண்பாட்டுத்திலகம் பத்மஸ்ரீ முனைவர் ஒளவை நடராசன் –
மங்கலப் பெருவிழா – 15 7 2012
நிகழ்விடம் : செட்டிநாடு வித்யாஷ்ரம் பள்ளி – அரங்கம்
முனைவர் பேராசிரியர் தாம்பரம் இராசகோபாலன்
மகிழ்வுரை
மாதிருக்கும் பாதியன் – எங்கள் மங்கலத் தலைவன் !
அன்பிற்கினிய சான்றோர்களே…
மருத்துவர்,Dean தாரா அம்மா அவர்களைத் தான் வாழ்த்த வேண்டும். அவர்களால் தான் ஒளவைக்கு எல்லாப்பெருமையும் என்று எண்ணுகின்ற அந்த உள்ளம் படைத்தவர்கள்.
மருத்துவத்துறையிலே தலைமை நிலையிலே இருந்தாலும் தன்னுடைய நாயகனைத் தமிழ்த் துறையிலேயே தலைவராக தமிழ்நாட்டில் வாழ வைக்கின்ற பெருமை அவர்களுக்குறியது. அவர்களைத் தான் நாம் வாழ்த்த வேண்டும்.
சென்னையிலே… நான் சொல்வதை சென்னையிலே… பேசுகிறவர்கள் தவறாக நினைக்கக்கூடாது.
சென்னையிலே பேசவேண்டும் ஏதாவது புதிய செய்தி வேண்டுமென்றால் அவர்களிடத்தில் போய் உட்கார்ந்து, இந்தத் தலைப்பிலே என்ன பேசுவது என்று கேட்டுப் பேசுவது என்னிடத்தில வந்து பலபேர் நாங்கள் அவர்கள் இடத்திலேயே போய் கேட்டுப் பேசுகிறோம்.
எங்களுக்கு வழிகாட்டுகிறார்கள் என்று சொல்கிறார்கள்.
பலபேர் பெரும்பாலும் தான் ஏதாவது நல்லதாக ஒன்றைக் கண்டுபிடித்து, இதை சபையில் சொன்னால் பெருமை வரும் என்று தெரியாமல் ரகசியமாக வைத்திருப்பார்கள்.
ஆனால் அருமை நண்பர் ஒளவை நடராசன் அவர்கள் அந்த மாதிரி மனம் படைத்தவர்கள் அல்ல.
நான் என்ற அந்த எண்ணம் சிறிது கூட இல்லாத ஒரு மாபெரும் மனிதர்.
ஆணவம் இல்லாமல் வாழ்கின்ற ஒருவன் தான் ஆண்டவனுக்குச் சமமானவன் என்று சொல்வார்கள்.
நான் என்ற ஆணவம் வந்து விடுமானால் ஆண்டவனே எதிரில் வந்து நின்றால் கூட, ஆண்டவனை வணங்கத் தோன்றாது.
இராமாயணத்தில் இராவணனைப் போல இராமனைப் புரிந்து கொண்டவன் வேறு யாருமில்லை.
இராமனை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்கிறான். இவன் சிவபெருமானா என்றால் இல்லை. திருமாலா என்றால் இல்லை. பிரம்மதேவனா என்றால் இல்லை. வரிசையாக சொல்லிக்கொண்டே வருகிறான்.
சிவனோ அல்லன், நான்முகன் அல்லன், திருமாலாம் அவனும் அல்லன். மெய் வரமெல்லாம் அடுகின்றான். என்னுடைய மெய்யான வரம் எல்லாவற்றையும் இவன் அழிக்கின்றான். ஆகவே தவம் செய்த பெரிய முனிவரோ என்றால் அதுவும் இல்லை. அந்த வயது அவனுக்கு இல்லை. சிவனோ அல்லன், நான்முகன் அல்லன். திருநெடுமாலாம் அவனும் அல்லன். மெய் வரமெல்லாம் அடுகின்றான். தவனோ என்னில் செய்து முடிக்கும் தரன் அல்லன் இவனோதான் அவ்வேத முதற்காரணன். இவன் தான் வேதத்திற்கு முதற்காரணனோ என்று அவனை முற்றிலுமாகப் புரிந்துகொண்டு, கடைசியில் ஒரு வார்த்தை சொல்லுகிறான் யாரேனும் தான் ஆயிடினும் ஆகுக, யான் என் தனியாண்மை பேறேன்.
ஆணவம் என்ற ஒன்று வந்தவுடன் ஆண்டவனை அறிந்தால் கூட வணங்கத் தோன்றாது.
கந்த புராணத்திலும் அப்படித்தான். பாலன் என்று இருந்தேன். அந்நாள் பரிசிலாதை உணர்ந்திலாதேன். இது ஆணவத்தினாலே நான் இவனைப் பாலன் என்று நினைத்தேன்.
இவன்தான் மூல முழுமுதற் பொருள் போலும் என்று சொன்ன சூரபத்மன் கூட கடைசியில் வணங்கவில்லை. ஆணவம் வருமானால் ஆண்டவனிடத்திலே இடம் இல்லாது போகும்.
நான் என்ற எண்ணம் துளிக் கூட இல்லாமல் அடக்கத்தினுடைய முழு வடிவம் பேச்சாளர்களிலேயே எல்லாப் பதவிகளையும் வகித்தவர்கள், எல்லோருடைய தலைமையிலும் பதவி வகித்தவர்கள் , பேச்சைப் பார்த்து, தமிழைப் பார்த்து, முத்தமிழறிஞர் டாக்டர் கலைஞர் அவர்கள் அவர்களை உயர்ந்த பதவியில் அமர்த்தினார்கள். புரட்சித்தலைவர் எம்ஜிஆர் அவர்கள் மிக உயர்ந்த பதவியிலே அவர்களை அமர்த்தினார்கள். ஒரு பல்கலைக் கழகத்தின் துணைவேந்தராக அவர்கள் இருந்தபோதுகூட, யாரிடத்திலும் அவர்கள் தலைநிமிர்ந்து நான்தான் என்ற உணர்வோடு அவர்கள் நடந்து கொண்டதைப் பார்த்ததே கிடையாது.
அடக்கத்தினுடைய முழு வடிவம் எது ? எல்லாவற்றிற்கும் குறியீடுகள் உண்டு இந்த நாட்டில். கல்வி என்றால் வெள்ளை உடை உடுத்தி, வெள்ளைப் பணிபூண்டு, கையில் வீணை ஏந்திய வெள்ளைத் தாமரையில் அமர்ந்து இருக்கின்ற படத்தைப் போட்டால் இது கல்வி என்று சொல்லுவார்கள், அல்லது ஒவ்வொரு நிலையிலும், செல்வம் என்று சொன்னால் நிற்கின்ற ஒரு தாயைப் போட்டு, இரண்டு யானைகள் தந்தத்தோடு வளைவது போல ஒரு படம் போட்டால் செல்வம். இது மாதிரி குறியீடுகள் இருக்கின்றன.
ஆனால் அடக்கம் என்பதற்குக் குறியீடு இதுவரையில் இல்லை. அதற்கு ஒரு குறியீடு வேண்டுமென்றால் ஒளவை நடராசன் அவர்களுடைய படத்தைப் போட்டால் அது அடக்கம் என்று பொருள்.
( நாளையும் நீளும் …)
Add a Comment