தினசெய்தி – 24 9 2023
பக்கம் எண் : 4
அருந்தமிழும் அன்றாட வழக்கும் – 180
செவிகளைத் தாருங்கள்
முனைவர் ஔவை அருள்
தில்லிப் பல்கலைக்கழகத்தில் யான் 28 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வழங்கிய
முனைவர் பட்ட ஆய்வின் முப்பதாம் பகுதி வருமாறு:
In the second Act, comparison of T.N.Seshachalam’s translation with the classical Shakespeare has to be looked at in specifics.
In the words of Brutus, logic passes from logic and finally with a leaping action lays siege to the sky of Rome.
The development of the character of Brutus in Shakespeare and in T.N.Seshachalam’s version differ, moreso, as in the original Brutus and his fellow conspirators think that some ideal is near at hand.
While the original does not spare the bloodiness while seeking to reach an ideal, the Tamil version gives a feeling that the act of Brutus, in his own words is seeking kindred action.
It could be due to the language or the translation, but there does lie a difference as can be seen below:
பாம்பினை வெளிக்கொணர்வது ஒளிமிக்க
பகற்பொழுதே! அப்போதுதான் சாக்கிரதையாய்
நடக்க வேண்டியிருக்கின்றது. முடிசூட்டுகின்ற
னையோ அவனை? அது. . . . (II (i) 14 – 15)
அடக்கம்இலா ஆசையில் ஏணிஎன்பது உலகறிந்
தொன்று ஏறுபவன். அதன்பால் முகம் நிமிர்ந்து
நோக்குகின்றான். மற்றுஅவனே உச்சிப்படியை
எய்திய பின்தான், தான்ஏறிய அத்தாழ்ந்த படிகளை
அவமதித்தவனாய் அந்த ஏணிக்குத் தன்முதுகைத்
திருப்பி மேகத்தின்பால் தன்பார்வையை
செலுத்துகிறான். அவ்வாறே ஸீஸரும் செய்யலாம்.
எனின் செய்யமாட்டாதபடி தடுத்திடு.
(II 22 – 28)
கொடியது ஒன்றைச் செய்து முடிப்பதற்கும் முதல்
செய்கைக்கும் அடையுள்ள காலமெல்லாம் ஒரு
மருள்போல அல்லது வெருவவரும் ஒரு கனவு
போல் இருக்கிறது. அவ்விடைப் பொழுதில் மனச்
சாட்சியும் மாடை இயற்கையும் மாறுபட்டு வாது
புரிந்திருக்க, மனிதனது நிலைமைதான், புரட்சிக்
கலகத்தால் வருந்துமொரு சிறுஇராச்சியமே
போல ஆகின்றது.
(iii 63 – 69)
இரவலர் இறக்குங் காலை உற்கைகள்
பாணமாட்டா புரவலர் விளிவு தன்னைக்ககனமே
கொளுத்திக் காட்டும்.
(II : 30 – 31) மற்றும்
தம்முடையமரணத்திற்குமுன்பன்முறை
சாகின்றார்கோழைகள். சூரர்களோசாவதனைச்
சுவைக்கும்முறைஒன்றே.
ஏதெய்வங்கான், இத்துணைநொய்யதன்மையுள்ளஒருவன்
இம்மிபெரும்உலகம்பிறந்திடமுந்திஇப்படியும்
வெற்றிமாலையைத்தானேதனியாய்சூடுவதோஎன்
னும்வியப்புஎன்னைத்திகைக்கச்செய்கின்றது.
(I ii 128 – 131)
The speciality of T.N.Seshachalam lies in his notes, as mentioned earlier.
The translator projects in Caesar’s assassination a moral setback.
The juxtaposition comes out in characters, calling some of their vices, virtues necessary to their time; their violence as their other side of courage and their sensibility in approach.
மக்களே, செனட் சபையோர்களே அஞ்சிக் கலங்க
வேண்டா, ஓடியலையாதீர், இருக்குமிடத்திலேயே
நில்லுங்கள் பேராசையின் கடன் தீர்த்தாகிவிட்டது.
(III (i) 82-83)
While the translation is brilliant, the question arises on whose ambition and whose debt it was.
சுதந்திரம் ; விடுதலை ; கொடுமை மடிந்தது ; ஓடுங்கள்,
விளம்புங்கள், தெருக்களில் இதனைக் கதறுங்கள்.
(III (i) 78 – 79)
The Roman mob seems to echo Cinna’s call for action.
One may not be able to actually hear its call, but it sounds and resounds in the readers’ minds.
The translation is appropriate, particularly in the word ‘Kadharungal’.
The word ‘cry’ in the original is symptomatic of the expression which is represented everywhere today by a group, which is important and clearly visible from afar.
‘Et tu Brute’ is but an unabashed brutality of Brutus and Co.
It is here that T.N.Seshachalam with tenacity, tries to bring into Tamil a Romanesque structure in speech.
A few examples are given below.
(அ) ஆண்டனி:
நண்பர்கள், உரோமர்கள், நாட்டுமக்காள் என்
பேச்சுக்கு செவிசாய்க்குமாறு வேண்டுகிறேன்.
(ஆ) ஆண்டனி: சீசரைபுதைக்கவேயன்றிப்புகழவோயான்வந்தேன்
அல்லன்.
(இ) ஆண்டனி:
மனிதர் மாய்ந்தபின்பும் மாயாதிருப்பன அவர்
இழைத்த தீமைகளே, நன்மைகளோ பெரும்பாலும்
அவர்தம் எலும்புகளோடு புதைக்கப்படுகின்றன.
(ஈ) ஆண்டனி:
சீசர் பேராசை பெரிதுடையவனாயின் பெருந்தகை
ப்ரூட்டஸ் உங்களுக்கு இயம்பினான்.
அவ்வாறாயின் அது கொடியதொரு குற்றமே.
கொடியதொரு வகையின் சீசரும் அதற்கு ஈடு செய்துவிட்டான்.
From the passage cited, it becomes clear that the style of the translator is to bring in differentiation in prose, to bring out the difference between different characters.
T N Seshachalam’s understanding of the text has made him try out a relationship between Tamil sensibility and the Ceaser – Brutus context, in the translation of Julius Caesar.
His usage of notes can be explained better with a geometrical simile.
Like a square which forms a face of a cube, and is still not part of a cube, the notes of T.N.Seshachalam form one face of the text and are still not part of the whole.
If translation is to be buttressed by notes of the kind one sees in T.N.Seshachalam’s Julius Caesar, one would notice the process of disintegration of the original and an equivalent action in notes.
However, the Tamil of T.N.Seshachalam is elaborate and at times seems to lack precision and immediacy.
Tamil language has more of fluid sounds and T.N.Seshachalam through his notes, tries to make amends for the drag.
At the bottom of every page one would find rigid external meaning and by giving lexical support to some not so common words in Tamil, his technique may not be so fluid to read.
Justice Maharajan
Justice Maharajan, a retired Judge of the Madras High Court was a great lover of both, Kamban and Shakespeare.
Endowed with a incisive mind, he was able to compare and draw parallels between the two writers to focus the reader’s attention on the universality of truth exemplified in their creations.
Both of them, though from different periods in time, had seen the universe in all its dimensions and expressed their views in intelligent, but candid poetry.
Justice Maharajan, who was equally passionate about Kamban and Shakespeare, took it upon himself to undertake the translation of Shakespeare’s plays in Tamil.
Of the four great tragedies of Shakespeare, Justice Maharajan has translated Hamlet, King Lear and Macbeth.
The stirrings of the human heart, the deep-seated passions of the human mind, and the tragic intensity of the soul must have attracted Justice Maharajan to choose tragedies rather than comedies for his translation.
– முனைவர் ஔவை அருள்
தொடர்புக்கு dr.n.arul@gmail.com
Add a Comment